Hapi syte e mos i mbyll
Une jam diell e ti je yll
Kur ti qesh un behem ze
Mos mendo se do te le
Kur ti qan un behem lot
Ste nderroj me askend ne bot
Ti je gjumi un jam endrra
Ti je shpirti une jam zemra
Ti je djalli un jam drita
Ti je jeta qe une e prita
Mos mendo se te harroj
Kur je i vetmi ne bot
Qe te DASHUROJ <3

Nje kujtim ne dore e mbaj
Nostalgji qe n’shpirt e kam,
Nje kujtim nga ajo nate, ne cdo moment me ben te qaj.

Ti ke shku larg ke shku
Pa e lene as nje gjurme.
Se do t’kthehesh kam nje shprese,
Per c’do dit me malle po te pres.

Ate kujtim qe ti ma dhe
Eshte kujtim qe ne gisht e mbaj
Permes saj kurre s’do te harroj
Syte e mi jane mbushur vaj.

S’me beson sa shume te du
Sa te jet jeta do te pres
Ate unaze qe ti ma dhe,
Eshte kujtim qe kurre nuk vdes.

Je enderra qe shikoj cdo nate!
Je vdekja qe do me marre nje dite!
Je drita qe me ndihmon te shikoj!
Je e vetmja arsye per te cilen jetoj!
TE DUA SHPIRTI IM !!! <3

Kjo eshte nje bote e vecante, e cila ndodhet atje ku eshte kulmi i dashurise, sepse dashuria eshte vetem dashuri dhe jo interes, atje ku modestia nuk eshte hipokrizi por eshte menyre e te qenit, atje ku toleranca mer kuptimin e veretet, si shikimi i vetes nepermjet tjetrit.
Nuk ka rruge tjeter orientimi ne kete realitet qe e quajme jete per te dale pertej reve qe na mbulojne, vecse duke respektuar nje kod te ri, duke degjuar ate qe na thote shpirti yne.
Brenda shpirtit mund te arrish ato qe ne jeten matriale jane teresisht te privuar nga ekzistenca, me forcen e shpirtit mund te takosh miq qe i kupton dhe te kuptojne. Aty te bota e shpirtit nuk ka kufi midis mua dhe tjetrit, prandaj forca e shpirtit e gjykon njeriun pertej gjeografise, pertej kufijve dhe epokave, pertej iluzioneve te tij, pertej gabimeve apo meritave qe i kane njohur te tjeret. Ne shpirt bota eshte ne duart tona prandaj ne e udheheqim ate sikur femiju i pafajshem dhe i padjallezuar.
Ti dish kufijte do te thote se shpirterisht i ke kaluar ata. Kufijte me te pameshirshem jane at ate padukshmit dhe te japin ndjenjen e nje lirie iluzore.

Nje bilbil i bukur shume net po kendon
Dashurin e humbur me lot po e vajton
Ai bilbil i bukur mee ze qe po qan
Dashurin e humbur me lot po e lan
Ate bilbil te gjore
Ska me kush qe e ngroh
Plaget e tij ne zemer ska me kush qe ja sheron
Ai bilbil dale nga dale po dobesohet
Zemra e tij ngadale po dobesohet
Vajto bilbil vajto, per fatin tend te zi
Se edhe mua me ngjau…
E njejta “TRADHETI”