Mbyll syte jam lodhur
kerkoj pak qetesi
a do te gjej valle?
pyes veten
pse gjithcka mua me ka ndodhur
pse u dashurova
me te gabuarin djal

Kur ti ke heshtur
un me dhimbjen kam qare
brenda meje je tretur
o kujtimi im i vrare.
se te une skam faj
kam luftuar aq shume
me ndjenjen time
por kjo lufte me beri
vetem te qaj
nuk kane me kuptim
keto luftime
e di cfare do bej tani?
do mundohem shume qe te fle
ne endrrat e mia
do te pranoj perseri
e e shkuara dhe momenti per mua je ti

Per ty shume gjate kam shkruar
shume kujtime dhe endrra
qe prej shpirtit kane dal
por poezia qe prmbledh
gjithcka qe ka kaluar
eshte poezia e shkruar pa fjal

Nese do me shume per ket dashuri, mund te jap nje veshk a nje cop melci. E nese pi gjak te jap sa te kem, vec ty o shpirt prane dua te kem…

Ne dasem pashe ne enderr, njerrez te gezuar qe pinin dhe kendonin, dolli qe ngriheshin per fatlumin dhenderr, tinguj muzike qe deri larg shkonin.
nuk e di kush me kishte therritur te ndodhesha ne kete feste te bekuar, ne mes njerezve ecja i habitur, ku per cudi s’isha aspak i gezuar.
per nje cast orkestra buciti,dikush lajmeroi se po vinte nusja, koken ktheva nga kurioziteti, fytyren e princesesh doja te shija,
nga qielli fryhu leht nje fllad dhe vellon e nuses e rrembeu larg, ku per cudin e syve te mi ne ate dasem martoheshim une dhe ti!!!!!