alen

Ne mbremje u kthye ai ne shtepi
i lodhur, i ngrysur, me traktet ne gji.

Mesnates se shurdher, se erret, se shkret’
do ngjise ai traktet kudo ne qytet.

-Mesnates ti sonte, o nene, me zgjo!
-Mir’, biri nenes, fli, bir! – tha ajo.

Ai si i vdekur ne gjume ra pastaj
dhe nena mbi te nuk i ndan syte e saj.

Shikon ajo traktet dhe lutet mbi te
(Fli, biri i nenes, se ora s’eshte nje.)

Akrepi leviz, me ngadale leviz
pas perdesh, pas xhamash: e zeze nata pis.

Ne enderr ai buzeqesh e po sheh,
nje fushe te bukur, nje qiell pa re.

Dhe nena e tij me te bardha vallezon,
ne fushe te sahatit me dore tregon.

Akoma akrepi s’ka shkuar ne nje,
ndaj nena s’e zgjon, ndaj akoma po fle.

Por befas ne fushe u degjua qe larg
nje krisme perreth: trak a trak, trak a trak!

Kliko për të lexuar poezinë të plotë »

Fare pak te isha ndryshe
te kisha fat fare pak,
jeta te mos me perplaste ne vuajtje
mos t’me shanin shkak e pa shkak.

Fare pak te me donin
me nje dashuri qe vlen fare pak,
nje cast tek une lulet te bleronin
se me ka lodhur ky dimer i gjate.

Une jam aty me ty,
ti s’ke pse trishtohesh,
Jam ne cdo frymarrje dhe lot qe leshon,
Ti me ke ne zemer, ndaj s’ke pse lendohesh.

Jam me Ty o jete, dhe pse s’me shikon,
Jam ne trupin tend, gjaku neper damare
Mushkrite me kane ajer, oksigjen qe thith,
Shpirtin edhe mendjen vec ti m”i ke mare. Kliko për të lexuar poezinë të plotë »

Perpiqemi te themi, apo te mos themi,
ato qe kemi brenda vetes,
te lodhur nga mundimet,
titanike te dhembjes.

Bejme sikur e kapercejme gjendjen,
me mashtrimin e rradhes,
Ecim me tej, ne rrugedaljen pa dalje,
duke shpresuar, ne lojen fatale.

Karakteri eshte si koha
E nuk mund te t’perfaq’soj,
Ashtu dhe une, ndryshe te njoha,
Tani ndryshe te shikoj…

Se njeriun ne kete jete
Vec dy gjera e perfaqesojne,
Jane, moral e dinjitet
Gjithe te tjerat, vijne e shkojne!

Cdo sms qe te kam cuar
te kam thene fjalen te dua
mos kujto se eshte mashtrim
por eshte ndjenj e shpirtit tim.

Te dua shpirt
Te dua deri ne pafundesi
je gjithcka qe kam dashur,
jam personi me i pasur.

Ku ka zjarre me te nxehte,
qe te pushton e nuk te djeg?!
Ku ka shkembe me te forte,
qe te rri mbi koke e nuk te vret?!

Ku ka det me te kthjellet,
qe te fundos e nuk te mbyt?!
Ku ka perle me te cmuar,
qe vezudhon e s’te vret syte?!

Kliko për të lexuar poezinë të plotë »

Cdo nat per ty ri e mendoj
dhe shpesh ato qe kaluam kujtoj,
Sepse tani vec kujtimet me kan mbetur
cdo nat shpirti im eshte duke u tretur.

Besoj edhe pse nuk isha e perkryer,
dhe pse nuk ka te falur,
Un te doja dhe kio mjaftonte
per ta ber jeten tende te perkryer.

Se un do te te dua per cdo dit e cdo vit
Por nuk kerkoj te me falesh
apo te kthehesh tek un,
Doja vetem te dije qe te dua shum.

AB per ESH

Sondazh

Dashuria e pare nuk harrohet, si mendoni ju?

Shiko rezultatet

Loading ... Loading ...
Komentet e fundit
About us
Writing and reading love poetry is a way to get in touch with your inner feelings about the emotions of loving and being loved. Love poetry spans emotions from hate and despair to admiration and adulation. The poems offered here reflect that diversity. Love poetry is not only for "lovers" but speaks to anyone who has experienced the desire to be loved... that is it speaks to everyone. We hope you enjoy the love poems offered by PoeziDashurie.me.