Ne takimin e par u dogja si zjarr.
Ne takimin e dyte te desha si syte
Ne takimin e trete ne zemer mke mbete.
Por nje gje nuk po e kuptoj ,qe tani, qe me ty jam dashuruar ,ti me mua sjellje ke mdryshuar. Nuk po e kuptoj perse ti po sillesh keshtu kur e din sa shum un te du…!

Jam i heshtur pa fjalë,
se çdo fjalë për ty mbaj ,
jam pa shpresë , jam pa ëndërr,
jam pa shpirt jam pa zemër.
Jam pa frymë e pa jetë,
sikur një qiri duke u tret.

Urrej vetën time,
se të do kaq shumë,
i urrej ëndrrat,
se më len pa gjumë,
e urrej detin, 
se nga ty më ndan,
te urrej ty,
se nuk të kam pranë,

Dua ti ndiej në ty nxehtësinë ,
në përqafimin tënd vetveten gjeta,
dua të ma kthesh dashurinë,
dhe puthjet e nxehta.

Një gjë dua që ta them,
mbaje në zemër mbaje në mend,
kur një shpirt tjetër ta duash, 
dashurinë tonë atij ti thuash,
të, të dojë aq sa të desha unë, 
as më pak e as më shumë.

Ti fala sytë ,ti me verbove,
ta fala zemrën , ti ma copëtove,
ti fala ëndrrat, ti i shkatërrove,
ta fala dashurinë, poshtë e hodhe,
sa e zbrazët në shpirt u tregove.

Lule, pse strukesh kur pranë më ke?
Pse një herë nuk shikon nga unë?
Dhe pse bëhesh kinse nuk më njeh?
Ndonëse ne njihemi shumë.

Bashkë me tradhti më tradhtoi bukuria,
Edhe pse unë e desha përgjithmonë,
Sa e pa drejt është dashuria.
Dikën gëzon e dikën lëndon.

Por shpirti im lehët nuk jep dorëheqje,
Për ty jeton edhe më pak shpresë,
Nëse nga ti nuk merr një përgjigje,
Nuk i mbyll sytë që të vdes…

Sa vite kan shkuar
por ty prap nuk te kam haruar
Sa dite kam qare
Sa nete pa gjume kam rane
Sa ore kalojn
Sa minuta shkojn
Por Zemra nuk harone
Nuk te haron ty se te do
Nuk te haron ty Se per ty
JETON

ne dashur ka vujtje po ka edhe lumturi se pa ty zemer sme vyn jeta ehe pse na kan nda rruget e ndryshme e di qe mendon per mue po afrohen dit me ardh e une kra hapur po te pres ne der kam mber dit tuj i numrue nga një ne dit jam tuj e largue me duar rreth qafe kamme te perqafue muset kam me ti shijue e se di a kamme mujt pa frymen tande ma me jetue te dua shummmmmm jeton per ty jetoj.