Endem si nje i verber ne endrrat e mia. Me nuk me mbet as edhe nje rreze drite mbi tempullin e epsheve te dashurise.
Endrra me eren e detit e kjo qetesi e kesaj nate te zbrazet me shpjerin atje, ku ti humbe ne vorgullat reres si nje perendi me krah

te zinje.Valet heshtin edhe pse e qajne ate te shkret shkemb por nuk flasin, fjalet e tyre u zhduken nga kristali i shpirtrave mekator ate dite. As dielli nuk me shikon me, a thua pse djej aq shume ftoft edhe kur ai me rri prane, pse qielli eshte i skuqur si syte e nje te dehuri sikur bota dot marr fund.
Gjithqka do te duhej te perfundonte ate qast por ishte deti qe heshti dhe nuk i morri te gjitha, qe gjithqka te mbetej si nje arke e pavlere e varrosur thell ne shpirtin e erret te tij, por na la te vazhdonim rrugen e humbur.
Ishte dite vere, ishte dite mrekullie ajo, e e keta engjuj demon me shtyjne te e kujtoj si dite zie e te falem para tyre. Por edhe sikur gjith’ uje i kesaj bote te me versulej, e era shtrig te me perplaste apo ata te me vrisnin une dashurin do ta ruaj, do ta ruaj si mekatin me te bukur, si thesarin me te shtrejt e ate dite do e kujtoj, gjithmon sa here qe jeta ime kerkon lumturi…

Me lot te percolla per ne mergim… Me lot e me entuziazem se do te kthehesh shpejt…
Me shpres vazhdoja ditet e mallkuara qe kur shkove….?
Nuk e mendoja se s’do te ktheheshe më, se mendoja se do te ket penges tjeter ne dashurin tone pos largesis së pafundme.
Me lot me le,me lot………
Vallë mendimet e të tjerve të tunden dashurin ndaj meje, apo nuk ndiheshe i dashuruar, po pse nuk me tregove se nuk je ne gjendje të vendosesh per veten.
Ndjeja frik, vërtet friksohesha se do te te humb qe kur u nise ne horizontin e pafundem, ne te mallkuarin mergim,e ndjeja se te kam humb qysh ne castin kur u pershendetem per her te fundit.. Paska qen mir te te thoja LAMTUMIR.
Mallkuar qoft ai qe ndarjen ton e paramendoi aq leht, mallkuar.
Vendosi aq leht te te largoj nga un, valle cfar me mungonte mua. Ndoshta isha asgje ama kisha nje shpirt qe te donte PERJETSISHT, arsyje kjo qe pranova te jetoja per pak koh edhe larg teje, se e dija se pa ty sdo te mundem pa ty.
Per ty vendosa te jetoj e mbyllur ne vetmin e perjetshme derisa te ktheheshe e te me beje nuse ashtu sic e ënderroja gjithmon,te pakten keshtu me thoje se do te me marresh nuse me krushq e tupana, se do te me marresh edhe ne fund te botes, e un isha aq e vendosur te vija edhe ne ferr me ty, isha e vendosur te jetoja me nje njeri kaq te pavendosur si puna jote.
U largove nga un aq papritur, aq rrembyeshem.
Do te denoj ndergjegjia jote mos harro, do te denoj jeta se DIKUR, DIKUJT ia fike te gjitha ëndërrat…

Edhe sonte nje nate si te gjitha te tjerat,un jam vetem e ti je larg,nuk po me duket shume ndryshe,po mendoj nje kohe te bukur qe kisha me ty,po me bje ngadale nje lot ne syte e mi,po me duket se nata po me vret dhe me duket se mengjesi sdo me gjeje,jam vetem ne nje dhome dhe muret me duket se po me hane nuk e di se si,po zemra po me qan,nuk e di qa ndodhi as se pse se di,di vetem se ti per mua quhesh e vetmja dashuri,jam lodhur shume moj jeta ime me kane mbetur vetem kujtime nuk e di se pse e kam kaq te veshtire kur e di se ti je mire,do doja te te kisha prane te ishim dhe njehere si me pare,te te kisha ne krahet e mi dhe te te shikoja ne sy,te te puthja me shume mall dhe pak ta shuaja kete zjarr,kete zjarr qe po me djeg,kete mall qe po me vret,lotet qe po me shkaterrojne dhe kujtimet qe me lendojne.te dua dhe kete e di mire,sa te madhe e kam kete deshire edhe njehre ne kete jete te te them te dua vertete,te ti puth ata dy sy qe me mungojne aq sa as vete se di,do doja edhe njehre te ishim bashke te te kisha ne krahe,te te shtrengoja fort dhe te zhdukesha pastaj nga kjo bote,te vdisja dhe me te mos isha veq edhe njehere te te kisha ta shohesh edhe ti lotin tim dhe te dish qe je shpirti im,te dua perjetesisht moj zemra ime e vogel.vertete me ka marre malli per ty shume,dhe po e kujtoj me lot gjdo moment qe ishim bashke se ka qene koha me e mire e jetes time,te dua te dua.

Me ka marre malli per ty,te dua me shume se gjdo njeri tjeter ne bote,po qaj gjdo dite dhe gjdo nate,nuk e di se si do ja bej,a do vazhdoj gjithmone te merzitem keshtu,a gjithmone do te kete lot ne syte e mi per ty,dua gjdo gje tenden,ti dua syte e bukur,floket e tu te gjate,fetyren tende si engjell,zerin tend te mbel,i dua buzet e tua,trupin tend te bukur,e dua gjdo sekond qe kemi kaluar bashke,dhe me ka marre malli shume per keto te gjitha.kur them se dua gjdo gje tenden them vertete per gjdo gje tenden,tani qe nuk te kam me me ka mbetur nga ti vetem kujtimi,me kane mbetur vetem lotet vuajtja dhe dhimbja qe spo mbaron kurre,tani qe nuk te kam ty prane un jam i dashuruar me totet qe i derdh per ty jam i lidhur ngusht me dhimbjen qe ndjej nga mungesa jote,po qaj dhe jam i lumtur sepse keto lote po derdhen per ty,e di se eshte pak e quditshme,dhe ndoshta nuk e kupton po un keshtu ndjej,je vetem ti ne zemren time,kujtimi jot nuk po lejon qe un te vazhdoj perpara edhe pse mendoj se nuk dua te vazhdoj sepse me pelqen ti kujtoj ditet qe ishim bashke.kur ti ishe gjdo gje ishte e bukur dhe un isha i dashuruar me jeten sepse jeta ime ishe ti,gjdo buzeqeshje qe vinte nga un vinte nga ti,kisha parajsen perpara meje dhe e doja shume,isha i lumtur.tani qe ti ke ikur mua me ka mbetur vetem eresira vetmia frika vuajtja dashuria qe kam per ty qe po me detyron ta vazhdoj jeten,te dua drita ime,tani kam nga ti vetem kujtimet e bukura qe po me mbysin nje erresire te pafund,nje buzeqeshje te vyshkur ne buze dhe nje lot ne sy qe vazhdon te rrjedhe gjithmone,e dua erresiren qe kam nga ti e dua vuajtjen qe po kaloj,te dua ty dhe dua gjdo gje qe vjen nga ti moj drita ime,po veten nuk e dua me.te puth me mall zemra ime. dua gjdo gje tenden.

Leter vetem per ty…

Tani kur qdo gje ka mbaruar ne mes nesh,
i kujtoj qastet tona nga e kaluara.
Ti ike kur e kisha me se rendi,
ike duke marr me vete te gjitha gezimet e mia,duke mi lene dhimbjet dhe pikellimin e thell.
I dashur,ka mbetur ne mua vetem jehona e fjaleve tua….jehon e zbrazet.
Pas nesh mbeten vetem lotet dhe deshprimet.
Mbeti dhe shija e dashuris tende.
Asgje nuk mund ti ndihmoj vehtes,…
asgje nuk mund ti ndihmoj,….. dashuris tone te Perenduar…!!!

JETA IME

Jeta ime e zbeht,
e pa shijuar dhe e erret,
planet e fundosura thell ne det.
Une nje tjeter drejtim te jetes desha,
por me rreshqiti shpejt nga duart,
ndoshta se u pyeten te tjeret,
ndoshta se ashtu ishte e shkruar!!!
Jeta qdo dite vjen e me rendohet,
kam harruar te qeshe,
kam harruar te flas…
Kujtoj jeten time,
nje jete pa shpres!
Asgje nuk ngjan ne veht-vehten,
asgje e bukur….
Nuk kam kujt ti drejtohem…
Nuk kam kujt ti tregoj…
Ne kete bote une nuk takoj…!!!