Nuk e di,po ka raste qe flas me veten
me duket sikur te kam pran vetes

Mundohem te marr frym lirisht
me duket sikur thithi frymen tende
e mushkrit mi liron krejtsisht.

Shikohem para pasqyres dhe medel
ti perball kjo do te thot se un
per ty kam shum mall.

Nga dera shpis dua te dal te vi tek ti
me nga dal se dua te jetoj e tmekesh aty pran

Kam një hall të madh,s’di ku ta kërkoj!
Më besoni shokë..s’mundem ta harroj.
Nga dora më iku…,largë fluturoj.
Më ndihmoni shokë,ku mund ta kërkoj?
Më gënjeu Qënija,më tha ta ndihmoj!
Sapo hodhi lumin…Kalin përdhunoi.
Ah moj botë mizore,nuk i vë dot emër!
Si i mban k’ta njerëz,pa mëndje,pa zemër?
Zëmra kur ka krisur,shpirti pikon lotë!
Dhimbjes saj largoju,se nuk matesh dotë!
Dhimbja e dashurisë,dhimbja më e fort,
Edhe gurin plasi,s’i rezistoj dotë.
Kurr nuk do të shohësh një ditë të bardhë,
Gjersa plaga ime të më mbajë zvarrë.
Gjumi është prishur,nuk mundem të flë.
Do ta hedh në lumë…lumi nuk e nxë!
Do ta hedh në det..po nuk duket gjë!
Nuk do që të dali,pa mëndje më lë.
Dhimbja do kaloi,mua do më lërë,
Vetëm kur një tjetër vëndin tënd ta zërë.

Dhimbjen flake tutje,shpresat mos i humb,
mos e lejo dhimbjen te te vere ne fund,
plaga shpirtit mik nje dite do sherohet,
zemra jote vrare nje dite do gezohet….

Deren ndonjehere ta mbyll dashuria,
nje dite tjeter dere ndricon nga bukuria,
hape kur ta shohesh dhe mos ki ti frike,
hyr ngadale ti brenda….dhimbjes thoji “ik”!

Bota eshte mizore po mos humb durimin,
beso te vete jeta,mos lejo zhgenjimin
mos lejo vetmine zemren te pushtoj,
duaj dike tjeter….se do te sheroje…

Smund te detyrojme me force te na duan,
nuk je ti i vetmi qe me te po luan,
merre forcen mik dhe shiko me drite,
dashuro ti prape dhe mos ki me frike…

E duam ndjenjen,duam qe te vij,
te na perkedhele dhe me ne te rrije,
te na japi ngrohjen,nje dridhje te lehte,
duam dashurine me shpirt te sinqerte…

Duam dashurine qe te jete e plote,
mos te jete nje cast,mos te jete e kote,
te zgjase sa vete jeta,te jetoje me ne,
dua kur te vdes,ta kem dhe nen dhe…..

Dua jeten mbare,dua bukurine,
e urrej vetmine edhe tradhetine,
dua zemren,diellin,dua fluturimin,
dua dashurine…..dua ngazellimin..

Po te isha ndjenje,kurre sdo te mbaroja,
po te isha shpirt,dhimbjen do luftoja,
po te isha gaz,buzet do ti falja,
po te isha engjell,tek ty do te ndalja….

Po te isha shprese,do tu jepja ty,
gjithcka te fitonim duke qene te dy,
po te isha l

ot,te ty prape do vija,
me puthjet e mija syte une do ti fshija….

Po te isha sy,shkelqimin do jepja,
do jepja gjithcka qe me ty tu tretja,
po te isha ti,dashurine do doja,
do falja gjithcka dhe sdo te harroja….

Po te isha zog,larg do fluturoja,
do vija te ty,te ty do ndaloja,
po te isha blete,lulet do shetisja,
do te gjeja ty dhe do te te prisja….

Po te isha det,do te jepja valet,
po te isha engjell,do te jepja krahet,
po te isha ishull,me ty vec do rrija,
larg ti mund te ishe,po une prape do vija….

Po te isha tingull,do falja muziken,
kenget do degjoja dhe do mposhtja friken,
po te kisha vdekur,per ty do te zgjohesha,
po te isha zjarr,me ty do te ngrohesha….

Po te isha zemer,ty do te rrembeja,
do te fusja brenda,shume thelle do te fsheja,
po te isha dhimbje,jo te ty sdo vija,
do jepja gjithcka qe me ty te rrija…..

Dashuri po isha,prape te ty do shkoja,
do vija ngadale dhe te perqafoja,
po te isha enderr,ty do te shikoja,
po te isha “une”,sa shume do te doja!!