Vuajtjet e Shpirtit-Proza Dashurie
Dite vjeshte
Nje rruge e shkrete….
shume gjethe te vyshkura shtruar
si nje qilim vjeshtor plot trishtim
nje ere e thate me perplaset fytyres
shume ftohtesi me sjell
Ne kete dite Tetori dicka ndodhi…
Se ndjej egersine e natyres pasi..
skutat e shpirtit tim jane ndezur
si vullkane te shumte, ku llava
si nje lum i marre merr cdo ndjenje
qe del perpara. Eeshte egersia, krenariae thyer
humbja dhe se fudni dashuria e lenduar. Pse duhet te
ndodhte, Pse?
Eshte pyetja qe me persekuton
qe nga momenti qe morra ate telefonate
e cila shkundi pemen e dahsurise sime te paster,
ku cdo frute ra pa jete ne tokene copetuar
nga korrupsioni imoral.
Ai ze me kumbon akoma, me ndjek me sy hapur, ne
enderr, kudo.
Ai njeriu qe i dhurova zemren time shpirtin tim,
kohen time, me theu ne bese. Mbylli me force librin
e dashurise sone pa pyetur, pa pandehur dhe gervishi
cdo kapitull te saj. Pse, pse , pse me kumbon si nje refren i forte Rocku qe kalon cdo limit me nje shpejtesi sketerre.
Dritherimat e trupit akoma i ndjej, qenien time
te shtypur ne nje imazh bardhe e zi e shoh,
kur ajo lajmeroi ne telefon, “I’m pissed at you!! Dont talk to him anymore!!!. Ishte sikur melodia e jetes sime u shkeput dhe cdo tingull ndaloi, qetesia therese nxiste me shume rrahjet e zemres qe po dilte nga kraharori si nje kal i terbuar, deshte lirine, hapesiren per te jetuar por ishte vone. Cdo gje u erresua, degjova zerin tim qe morri komande dhe mesazhin qe perpunoi, “Ypu deal with him as for me i am done with him long time ago!” Dhe mbyllja e receptorit me pas si nje akt i pakontrollueshem. Spyeta kush ishte, perse ma bente mua kete gjest por ishte nje femer e irrituar , e ere ne moshe, ndoshta adoleshente qe deshte te pronezonte dike qe une ejetoja dhe me perkiste mua per nje kohe te gjate.
Euforia u shnderruar ne dhimbje, lot pa fund qe merrnin me rrjedhen etyre gishterinjt e mi te ftohte nga era e cmendur kembet me conin ne drejtim te paditur, e rrisnin ritmin e tyre si ne nje gare ku trofeu do te ishte shkaterrimi.
Por une eksiha marr goditjen tashmeajo cngelej ishte perfundimi im. Sdija cte beja, imazhet e momenteve te kaluara bashke me shkonin si nje film pa muzike, pa ndjenje, lotet u zevendesuan nga nje ngurtesim, perqendrimi ne nje vend te caktuar dhe e vecuar nga cdo gje e gjalle rreth meje. Mneodja se telefoni do binte, do degjoja zerin e tij por intuita me kishte genjyer kesaj here, prisja buze krevatit si nje femij qe pret gjoksin e nenes te ushqehet por asgje…….. qetesia varr me tmerronte, me ritkhente ngjarjen e asaj dite. Mendja me punonte si nje formular shkencor duke kerkuar pergjigje, Pse ma beri keshtu? Cte kisha bere valle? Pyetje te pafundme qe me fusnin ne nje vorbull te pafund konfuzioni,une isha vetem, e dermuar, e lenduar por mbi te gjitha e thyer ne krenari. Mu thye ajo gje qe askush sarrinte ta prekte, ma burgosi, gozhdoi si nje krisht, e vari e dogji si nje Zhan Dark.
E doja? Jo, nese e doja sdo ta lija te lire. E adhuroja? Jo te gjithe qenien e tij mbase natyren e qeshur. Kisha nevoje per te? Po, ai erdhi atehere kur une dnjeja boshllek, desha nje fare ngrohtesie. Por cte jete valle qe me lidh me kete qenie kaq mizore, Ah po, raporti qe ndertuam qeshjet , lotet.
Serish jam vetem, e plagosur, carmatosur nga cdo imunitet social, shpirteror , shendetsor. me neveritet fjala “buke”, me neveritet akti “te qesh”, e urrej te ndjerit “gjume”, kam dal nga cdo faze njerezoredhe kam krijuar nje “guacke mbrojtese” qe eshte larg njerezve, jetes, eshte brenda dhe vetem brenda dhimbjes sime.
Kane kaluar 4 dite, zeri i tij akoma ska trokitur ne veshet e mi, tani cdo shprese po tretet, ai sdo marr kushedi nga eshte duke ecur, qeshur, folur, me ke? Ajo qe vret me shume eshte serish. Pse ma shperbleu keshtu, pse theu ate gje te shtrenjte te jetes sime. I dhurova shume kehsilla, ngrohtesi, vend ku te qante hallet dhe vjen nje dite si per ironi te fatit e ben zemren gure, me hedh tutje si nje leter pa vlere. Me kujtohet nata e fundit me te, thote te dua te dua pa rreshtur duke kafshuar puthjen time ne marrezine e pijes dhe e besoj me shume se cdo here tjeter por ploti i kesaj historie mbyllet, sperfundon si nje film Holliwoodian, happily ever after, por nje telefonate e shnderron nje lidhje kaq te bukur me shpejtesine e drites ne nje te shkuar. Ajo e shkuar akoma me ndjek pas si nje fantazme qe sgjen qetesi, duke me torturar ne lengimin tim dhe smund ta ngushelloj, nje perqafim ti afroj , se ajo jam une.
Jtea vazhdon dhe oret kalojne, dhe e di se rete do shkojne nje dite dhe dielli do ndricoj serish, por tek tuk ndonje pike shiu ne ajer do lag faqen time e do me sjell dhimbjen e nje dite vjeshte. Diten kur mu thye krenaria e bashke me te besimi tek njeriu….
Te duash eshte te vuash, por ska gje me te bukur sesa vuajtja per dashurine e paster e te sinqerte…….
Lamtumirë Dashuria ime…
Ne enderr si nje mankth me vjen. Qan, qesh dhe
luan me mua… Iken vjen pa me then asnje fjale. Tashme ke ikur… Por
kur do te vish perseri? Ndoshta neser…? Po nuk erdhe neser…?
Ndoshta pasneser… Dhe e di qe do vish dhe te pres me lot ne sy…
Vall me te vertet do te vish pa ikur perseri?! Ike duke me dhuruar
dhimbjen si kujtim… Edhe pse se doja duhet ta pranoja. Tashme vetem
per dicka te falenderoj… Se ti me mesove cishte dashuria.
Faleminderit per gjithcka, qofte dhimbje lot nete pa gjum gezime
dashuri… Nese svjen ne kete bote… Nje cope parajse do ta ruaj per ty
une
tani nuk e di se cpo ndodh pa ty qe nga dita e ndarjes sone lotet kane
zene vend ne syte e mi. nuk mundem ti ndal dot edhe pse e di dhuem mire
qe jane te pa merituar. me kujtohen shume gjera njehohesisht… shume
momente qe nuk mund ti harroj shume caste qe me bejne te vuaj. mendova
se ndarja do me bente te te harroja por nuk po ndodh aspak keshtu.
perkundrazi! ajo po me ben te te dua me shume po me shton me shume ate
mall te zjarrte qe kisha kohe qe e ndjeja. e di mire qe po mundohesh te
ndertosh nje jete te re atje… larg nga te gjithe nga gjithcka dhe nga
une.. te uroj me gjithe forcen e shpirtit te jesh e lumtur… ndoshta
kete fat te ka rezervuar jeta! por kur ti te jetosh ate jete te re kur
te kesh prane dike tjeter ktheje edhe njehere koken nga e shkuara… me
co njeher neper mend sepse kujtimi im nuk eshte vrases per ty… ajo do
te jete thjesht nje aventure e bukur e moshes! mos u mendo se sime bere
te vuaj aq shume as mos u pendo! rri e qete sepse une te dua me gjithe
shpirt e te kam falur gjithcka… vetem mendo se dikur kam qene e
shkuara jote se zemren time ta fala krejtesisht ty! do te ndihesha me
mire nese ti nje dite do te ndjeje pak nostalgji per ndjenjen tone
qofte edhe per nje cast te vetem. Vetem mendo se diku larg hapesires qe
na ndan eshte nje shpirt qe vuan per ty qe do te te prese perjetesisht!
eh! malli me ka mbytur… ne cdo cast me del fytyra jote. me kumbojne
ne vesh fjalet dhe premtimet e tua! ne cdo enderr me shfaqesh duke
buzeqeshur sapo zgjohem kuptoj se ishte thjesht enderr e bukur dhe me
pas trishtohem… qaj mbytem me lot se me duket sikur keshtu do te
kthej serisht por ky eshte vetem nje pretekst per te jetuar ne
genjeshtra per tu shmangur realitetit te hidhur qe po me shkaterron pak
nga pak. tani jemi vertdet larg dhe une prane kam vetem kujtimet e cdo
dite qe kemi kaluar bashke… prane kam vetem mallin qe me djek e
pervelon ashtu si llava e nje vullkani qe shkaterron cdo gje qe ka
perpara. ashtu dhe malli qe kam per ty nuk po me le te jetoj jeten time
me ben te hedh poshte cdol mundesi per te qene i lumtur… ndoshta
heren tjeter qe do te shihemi do te kesh ne krah dike tjeter dhe nga
une ndoshta sdo ti kthesh syte as
per te me pershendetur. ndoshta
do te kesh harruar se dikur kam ekzistuar ne jeten tende dhe kjo do te
jete tronditja qe do te me shkaktoje me shume dhimbje… e megjithate
une do te jem serisht ai qe do te shoh nga larg lumturine tende por
kurre nuk do te behem nje i trete ne lidhjen tuaj sepse ti ndoshta do
te ndjesh per ate pasion te mallshem qe me bere ta jetoj vetem ti…
une nuk dua te vuash e te ndjesh te njejten dhimbje te cilen dikur ma
bere ta jetoja… une do te kenaqem vetem me lumturine tende sepse
keshtu te pakten do te jem me i qete. duhet te mesohem me humbjen
tende, me idene se nuk od te jesh kurre e imja, por nuk mundem te te
mos mendoj qofte edhe per nje cast te vetem, sepse ti je kudo… ne cdo
lot trishtimi je ti, ne cdo cast dhimbje je ti… je kudo , ne cdo
pjese te qenjes sime, por teper larg dhe e pa arritshme… je thesari
me i cmuar qe nuk munda ta kem kurre, mbreteresha e mbreterise DASHURIA
ne te cilen nuk mund te jem as sherbetor… tani LAMTUMIRE pergjithmone
dashuria ime e paarritshme! “Lamtumire” dashuria ime e pamundur…
Rrjeta e Dashurisë
I kapur ngadale ne rrjeten e padukshme te
mendimeve te castit qe fanepsen heshturazi mbrapa gjesteve, fjlaleve,
shikimeve gati-gati te rastesishme detyrohesh te ulesh ne kolltukun
lekundes te ndjenjave. I corjentuar nga dicka qe te mungon ne menyre
therrese, te cilen per cundi nuk e ke patur kurre pyet veten si te ka
lindur ai zjarr I fuqishem qe vazhdon te zmadhohet.
Cfare eshte
valle ai zjarr cudiberes qe shperthen me nje furi mbinatyrore neper
vena duke te bere me te prekshem ndaj gjithckaje qe te rrethon, me te
larte nga ana shpriterore e rizgjuar me nje tjeter fantazi te
papermbajtur dhe plot nuance te reja? Sa shume te ndryshon ky zjarr, ky
rebesh yjesh renes ne kthjelltesine e nje nate fantastike vjeshte. Te
kap papritur duke te te lene pafjale , vetem me nje shije te embel mbi
muze dhe nje arome te kendshme ne hunde.
Valle kush e ndez kete
zjarr ? Ne vete apo…? nje moment, nje cast i vetem dhe gjithcka
ndyshon. Ashtu teper natyrshem pa asnje mangesi, pa asnje te mete.
Ndoshta vetem me nje. Njerzimi.
Valle njeriu eshte tpere primitiv
per te kuptuar, per te asimiluar per te jetuar kete ndjenje kaq te
holle? Disa kalojne ne hiperbolizim vetem te skeletit te gjymtuar,
gjyshem te zbehte, gjysem misterioz, pa [erkur kompleksitetin,
gjeresine apo thellesine e saj duke u perpjekur te shohin vetem ate qe
i mjafton atyre per te pare. Dhe nje moment cekulibri heshtin. Te tjere
te shtyre nga koncepte shtazarake dhe misherore bien ne degradim te
tejskajshem aq konfuz sa mjafton per mos e kthyer me koken mbrapa per
te ripare edhe nje here ylberin shumengjyresh qe katandiset ne nje cast
te shkeputur kohe bardhe-zi. Fakt eshte se kur perballemi me te duket
sikur asgje nuk mund te na ndihmoje. Duke filluar nga llogarite,
kompromisat, rruget e shkurta, arsyetimet filozofike, sociologjike,
llogjike, matematike, biologjike apo poetike. Asgje ! te pakten asgje e
kriuar nga mendja apo dora e qenies ‘me inteligjente’ qe esthe
vertetuar se egziston. Njeriu.
Supozimet jane nga me te shumtat, por
fakt eshte qe akoma kane mbetur ne stadin e supozimit. Disa teper te
thjeshta per tu besuar. Te tjera teper te kompikuara per tu kuptuar.
Ndoshta nje dite do te kuptojme me shume. “Pote germosh me thelle do te
gjesh uje ». Kjo etja jone per te kuptuar dhe ditur po na mban gjalle.
Por
a jemi ne gati per shpjegimine e saj ? Ndonjehere me duket se kjo bote
mbahet ne kembe nga fshehtesite. Po shpirti yne? Sa pikepyetje qe
lindin, rriten, fshihen neper skutat apo qoshet e erreta, diku ne mes
te absurdeve te jetes trondisin shpirtrat tane cdo dite? Cfare do te
ishim ene pa to?
Secili prej nesh ka nje lloj marifeti te tijin, per
tu shmangur te pakten disa momente nga ajo te cilen guxoj ta quaj
“mbretereshe te ndjenjave” pa u perpjekur te permbledh gjithe
madheshtine e saj ne nje emer sepse nuk egziston ende nje fjale e
tille. Ju zbuluat timin! Mos mendoni per tuajin se kam frike se do te
pyesni veten dhe per sa kohe mund ta perdorni?….
Histori Romantike
Dikush ka thënë se jeta është një ëndërr dhe më
e keqja fillon kur fillon të zgjohesh. Zgjimi është vdekja e shpejtë
pasi çdo gjë është iluzion.
Unë nuk e besoj këtë.Mendoj se ne futim në jetën tonë ëndrra pa fund, pasione e iluzione. Ka raste kur eci në
rrugë symbyllur duke i besuar instinkteve të mia e pasioneve që më
shtyjnë në rrugën e jetës duke me dhuruar buzëqeshje e një zjarr të
brendshëm. Por unë jetoj vërtet, ndiej .. nuk jam vetëm një spektator
pasiv në këtë skenë botërore.
Shekspiri e ka quajtur teatër : një iluzion pamor, mashtrim duke u shtirur si personazhe që ndoshta nuk
ekzistojnë fare po ne mendojmë se ekzistojnë. Ai ka jetuar shekuj më
parë kur pas maskave të femrave në teatër fshiheshin meshkuj që nuk
dinin asgjë për botën e femrës. Ajo botë e errët e fshehur pas mureve e
fustaneve të gjatë e korseve mbytëse, botë e femrave kukulla që linin
në duart e meshkujve gjithçka:jetën e të ardhmen e tyre.
Po shpirti nuk blehet apo komandohet si një makinë. Ka disa nyje që prodhojnë
shpresa e iluzione të cilat askush nuk mund ti drejtojë. Natën kur
mbyllim sytë ne ëndërrojmë pa i menduar ëndrrat, thjesht duam të
qetësohemi , të shplodhim trupin e mesa duket vetëm mes ëndrrash mund
ta arrijmë paqen.
Një buzëqeshje krijohet në buzët e njoma të
trëndafilta të një foshnje kur lundron mes ëndrrash. Të duket sikur
bota është më e bukur, sikur sheh dritë kudo e yjet shkëlqejnë më tepër
atë natë, vetëm prej një buzëqeshje të pafajshme.
Kur mendon për dashurinë tënde, atë që do më tepër në këtë botë, atë që të bën të qash
e të qeshësh përsëri mes lotësh, atëherë mendja jonë kalon si në një
paradë të vërtetat dhe iluzionet që i ke hedhur si një mantel kësaj
dashurie. Asgjë nuk është perfekte në këtë botë asnjë person po
fantazia e ky shpirt i pabesueshëm që njeriu e ruan nga dallgët e jetës
si thesarin më të shtrenjtë, të bën ta besosh se idealja ekziston.
Realja me të vërtetat e hidhura lihet mënjanë një çast dhe e vë kokën
në jastëkun e ndjenjave ..fillojnë të krijohen imazhe të thuren ëndrra
të këndshme e ti mbulohesh nga një gaz i brendshëm që vetëm ti e sheh e
ndjen. Edhe ajri bëhet plot aroma dhe sytë mbulohen nga një mjegull
lulesh e ngjyrash gati të tejdukshme, ylbere të pafundta e dritë
ëngjëjsh.
Iluzionet të pushtojnë zemrën dhe aty ke gjithçka të
nevojitet. Vjen dikush që të prek shpatullën e të pyet për diçka e
zgjohesh. Sheh se je ulur diku e ndien ndoshta ftohtë. Jeta është kjo,
zgjohesh në një moment. Mendja fillon të punojë përsëri me llogjikën
dhe zbarkon në realitet duke mbartur pak nga ai gaz i brendshëm
lumturie. Flet e sytë të shkëlqejnë, optimizmi të jep një dritë të
purpurtë në fytyrë. Sa e lehtë është të ndihesh më mirë , mjafton një
dorë e vogël iluzioni.
Përfundimisht jeta të duket jo aq e keqe.
“Unë qenkam I lumtur e nuk e dija?”-pyet iluzioni yt, ai zëri i dytë që
çdokush e ka brenda vetes.
Ne jemi ujë, ajër dhe ëndrra. Formula
sekrete e krijimit të njeriut. Sa i thinjur dhe i hidhur është ai
shpirt i zbrazur nga ëndrrat.
Fantazia vdes kur njeriu e dëbon vet dhe atë njëçik që i mbetet brenda e vret me trishtim realiteti.
Por jo gjithmonë vret realiteti. Ai të dhuron shpresa. Hirushja e
Borëbardha na kanë ndjekur në fëmini me atë moralin e fitores së të
mirës mbi të keqen dhe ne ndjekim këtë fill duke menduar: “Po, dashuria
fiton mbi urrejtjen, e mira mbi të keqen, pse jo?”
Jeta është kaq e bukur sepse ka larmi. Ka hidhërim po ka dhe gëzim, ka të qara po ka
edhe të qeshura, ka hije po edhe dritë, ka pleqëri e vdekja po ka dhe
fëmijëri e jetë.
Jeta një zhurmë midis heshtjes ka thënë Isabel Allende.
PO
një zhurmë plot të papritura, iluzione nën diell e pluhur yjesh. Nëse
guxon jeto shijo pluhurin e yjeve, kupat e ëndrrave piji deri në fund e
lësho një pasthirrmë kënaqësie, trego çfarë ndien e ndaje lumturinë.
Lumturia është një krijim i bukur i njeriut. Ka shume zhurmë brenda, shumë
energji shumë fjalë tinguj shumë botë. Pihet në doza të vogla e ndarë
mes njerëzish se e tëra njëherësh të vret. Shpirti i njeriut është aq i
pafund po zemra është kaq e dobët , kjo shoqeri ndan çdo gjë: dashuri e
shpresë.
Një pikëz të qeshure bën dy buzë të tjera të hapen, një ëndërr e treguar me pasion frymëzon ëndrra të tjera.
Pak zhurmë krijon zhurmën tjetër në këtë jetë.
Sa i bukur zinxhiri i jetës, shkon pafundësisht e rikthehet përsëri te ne.
Jeta e njeriut: ujë, ajër e ëndrra të veshura në iluzione e ndjenja… Sa pak kemi nevojë për të qenë të lumtur!
Loading ...
jeni shum te mir veq shkruni poezi qeshtu vazhdoni jeni mate mirti qysh muj qeto poezi mi qit ne imboks qao
me pelqyen vertet poezit e juaja jan fnomenale vetem perpara kosovaaa
Qka do te ishte dashuria.. nese ne jete te sjell vetem lotin.. Qka do te ishte Jeta…nese ne perjetojm vetem keqen.. cila do te jete zgjihja e qdo gjeje…ndoshta vdekja.. ndoshta edhe durimi…
pse ne jete qajme ? e pse qeshim..? a ka ndonje arsye e veqant per gezimin edhe hidherimin.. a thua pse ndodhin kto.. a na provokojn …
pse ne jet egziston vetem nje njeri pergjithmon..
pse ne jet nuk mund ta shijosh gezimin ashtu siq do ti …
- Nje dite pasi mendova se te humba pergjithmone… qdo gje ndryshoi ne jeten time… mendova se qdo ender morri fund..? mendova qe me kurr sdo ta shoh diellin as driten…
Nuk ishte leht ta jetoja jeten ne rrethanat qe kisha…
Qdo minut qe shkonte ishte nje tortur per mua…
sa her merrja frym ankthi permbreda ma shkaterronte shpirtin…
Qdo sekond kalonte ne mendimet e mia qe ishin mbushur plot vuajtje…
S’dua te enderroj per gjerat qe kurr s’do te ndodhin …
S’dua ta ndjej dhimbjen qe kam mbrenda…
Dua te dal jasht vetvetes…
Dua qe jeta te vazhdoj ashtu siq e kisha …
Nje pjes e imja ende mendon se mund te jemi bashk prap…
Nje pjes imja ende beson se mund ta gjejm nje zgjidhje…
Por edhe e di… qe kurr me s’do te mund te jem e lumtur…
Ti ishe dhe je e vetmja arsye qejetoj… e si mund te vazhdoj jeten nese arsya ime ka ikur…
Por nje dite… edhe pselumturia ka vdekur per mua .. Do te bashkohem me ty …do te tregoj se sa te dua…
Ende jam e fort edhe pse forca ime ishe ti …
edhe pse sme je prane .. ti mbetesh ne zemren time …dhe aty do te kesh vendin pergjithmone…
Tani jam e ulur ne erresiren e drites .. duke menduar se si do te vazhdoj jeten perpara…
a do te vazhdoj te te kujtoj… apo ende do te jem duke qajtur me lotet e shpirtit per ty…
– Nese nje dite dote vdes… mos harro te vish ne vorrimin tim..
Kur te me dalin Lulet mbi vorr… kpute nje dhe merre me vete… dije se ai eshte mbjellur nga lotet e mi.. qe ja derdh per ty ..
– Shpirti dalngadale po me shuhet ne kete erresir… por mendimet vazhdojne …
A Thua me harrove ti mua …
a Ndoshta ende mendon per mua…
Sa do te doja qe vetem edhe njeher te te mbaja ne vete te shtrenguar fort… te te ndegjoja se si merr frym afer meje… te ti shikoj buzet e tua… te te shihja syrin se si ndriqon…
Thojn qe jeta vazhdon…
por nese eshte keshtu … ateher si do te vazhdoj per mua… qfar kuptimi do te kete…
Nuk dua qe per tere jeten time te rri duke te kujtuar ty…
dua te kem lirin e plote qe te mund te te dashuroj ashtu siq dua…
pse , pse , pse u bere pjes e botes sime … pse u ngule ne zemren time…? pse nuk mund te jem e qete e ta shijoj jeten si dikur..? pse me smund te qesh …pse pse?
e deshta shkollen e deshta rinin i lash te gjitha fillova dashurin
a kishit mujt me shkru ni poezi per nje vajz qe dashurohet me nje djal por aj eshte i martuar diqka e till ama qe duhen qe te dyt. flm kalo mir
nje zemer e pata ate ma lendove te lutem eja dhe ate sheroj ajo te pret ty askend nuk e do sepse je ylli qe jeten ma ndrriqon
ju pershendas shum nuk kam fjal per ket thanje te vertet me lart shuuuum me ka pelqy kete e kuptojn vetem ata qe jan te dashuruar “Plaget e Dashuris i Perqeshin Vetem Ata qe Dashurin se kan provuar kurr”
Kete poezi e shkruaj per ty ylli im me fjalet qe rrjedhin nga zemra dhe shpirti im nga momenti i pare qe te takova ndjeva diqka brenda vetes qe dot nuk ta thoja ngadal fillove te hyje ze zemren time ne endrrat e mia ne boten time u bere pjese e jetes time lidhja jon ishte e perkohshme por besoj se eshte dashuri e perjetshme…e kam veshtir ta pranoj se pa ty jeten do ta kaloj qdo dite qe kalon e ndjiej dhe me shum mungesen tende …A thua ku je ti …a te djeg malli per mua , si mua per ty? TE kam dashur , te dua , e do te te dua gjithmon .Ndoshta spo tregohem e drejt me veten time qe po vazhdoj te mendoj e te enderroj serisht per ty…Nese ke vedndosur te shkosh … shko jeta ime… po te le te lir… shpresoj te jesh i lumtur gjithmon se nese ti je i lumtur jam edhe un…edhe pse je shum larg nga un te lutem mos me harro … gjithmon do te mbetesh thelll ne zemren time …TE DUA..
e kam desht ni femen ende e dua po spo di kujt mi tregua e deshta e dua me qith zm flurida je jeta ime
Mungesa jote
Qdo Dit pa ty, është si një dit pa diell.
Qdo mbrëmje pa ty, është si një nat pa yje.
Qdo or pa ty, ësht si një jetë pa ndjenja.
Qdo minut pa ty, është një minut si mos te isha në jetë.
Qdo sekund pa ty, është si mos tmë rah zemra.
Larg, Malli kërkon të më afrojë afër teje por larg,
shume largë je .
Syt e mi të përlotur nga pritja e zgjaturë,
buzët e mija të përvluara nga etja ,
e vallë kur do ta shuaj këtë etje ???
Syri të kërkon, s’të gjen ,
vetëm loton dhe pret,
Zemra nuk i beson syrit ,
Qindra , mijëra kilometra largë neshë ,
Për ne nuk ka ndarje , por durim .
hmm dashurija esht nje ndjen qe ke per nje person dhe e dashuron aq shum sa edhe e lendon … veten ate dhe dashurin. Hmm dashurija kuptohet kur ke qen me personin qe e don shum bashk dhe njer nuk i ke then te dua. perse? sepse … Ska arsye…! por pse vall kur ndahesh pastaj te dhem shpirti? pse te mungojn fjalet e embla qe vet aj ti thonte pse te mungon zeri tij, pse tte mungojn puthjet e zjarrta qe veq aji ti dhuronte ? pse kur ndahesh ater e kupton qe e ke dasht shumm dhe ende e don ?? PSEE GJITH KTO PYETJE DHE ASNJER PERGJIGJJE????
hmm ….!
??????/??????????dashuria oqean i thell ai qe zhytet nuk do mund te del???
ket poezi ja dedikoj personit qe e dua me sHUMMMMM….
KURR MOS E LE ATE QE E DO
PER ATE QE TE PELQEN,
SE AJO QE TE PELQEN,
DO TE LEN PER ATE QE E DO
E AJO QE TE KA DASHT
TANI TA MUNDESI ME TE HARRU.
me dhimbje ne zemer po
jetoj kto vargje dikujt
po ja kushtoj kjo zemer
sonte ka shum mall ky
shpirt sonte vdes
dal nga dal
jango-11@hotmail.com tung nga djal hastreti
oooooo sa te mra veq a kishit mujt me shkru diqka per dashurie e rikthuer === HALLALL sepse shum te mira
a mundet nji poezi me nji vajz edhe nji djal te dashurumun me penegesa qe nuk jan bashkk…ose kshu dicka vajza qe vuan…plss
valla shum tbukra poeziat paksa edhe t dh i m b sh m e
bo qef sa je i ri se kur plakesh sa varr njerii
nese YLL te duket vetja jam QIELLI nga i cili mundesh te rxoesh
me kemish te bardh me kemish te holl ti ma more mendjen dhe me lee pa shkooll!!!
thuajn se dashuria eshte e verber por jo, nese ishte e verber nuk do te qellonte ne zemer
nje dite ka 24 ore
nje ore ka 60 min
nje minut 120 sek
nje sekond larg teje
eshte nje shekull
Na rrite me mundim
e na le ne kujtim
eh babi gjall te ishe
un kurr vuajtje nuk do kisha
jo jo nuk mund ta besoj
qe pa ty po jetoj
zgjohu zgjohu o babi
mengjesi eshte gati
pjata jote po te pret
karriga jote eshte mbet shkret
oh zot si munde
te me lesh ne vetmi
si e more nje shpirt njeriu te ri
keshtu e paska kjo jete
kur je me se miri
nuk te le te qete
eh jete jete ma ndalove gezimin
sikur nje femijut kur i ndalohet rrita
po un nga ti o perendi kete nuk e prita
zemra ime renkon syri me loton
shpirti im digjet si zjarr
trupi im ka mbet i vrare
babi ku je ftohte a ke
babi ku fle ti
ne dhe te zi qe te mbuloj ty
babi kam nevoj per ty
nuk mundem me jeten ta shty
shtepia eshte bosh
gjithqka pa ty babi eshte kot
nje jete koti qe se perballon as loti
nje jete e pa meshir qe te mori
pa te then lamtumir
fjala jote gjithandej tingellon
kur me thoje babi shum te don
ti je zogu im qe shtepin ma mbush
me gezim e le zogun dhe ike larg
as te merrja hallahin nuk me prite
ky zog sote eshte i plagosur
me zemer e shpirt te sakatosur
me nje krah te thyer ne nje rrug te pa kthyer
ti ike me nej rrug pa kthim
atje larg ne hamshim
sa do doja te isha ne vendin tend
eh ti te jetoje sepse e meritoje
qme duhet jeta me jetu
kur ty ste kam un e lumtur nuk jam
OOOO zottt qfar poezii bravo kush i ka shkru po mas shumti me boni pershtypje poezia :LAMTUMIR DASHURIA IME sepse ishte e ngjajshme me Dashurin time te humbur qe ende e vuaj me shum dhembje… bravoo gjithve
pershendetje ,kjo vlen per femrat te cilat jan te sinqerta dhe besoj ashtu si jan ato,ju kish alut qe mos tja lejojn vetit te dashurohen,se nuk ja vlen….
Nese nje dite nuk do t’me shohesh ma…mos qit lot nga syri
Zemra ime kurr nuk e deshti kete…
nuk e desha vuajtjen edhe pse ajo me ndoqi deri ne kete moment qe po shkruaj
mos vuaj as mos loto per mua jetoje jeten sikur te mos me kishe njohur fare…harro se kam egzistuar ndonjeher,,jeto me kujtime sepse ke shum kujtime nga une i dashuri (…..)
ne zemer do te mbaj deri ne amshim…..
poezi hsume te bukura si true mos ishin kto bota do kishte me shume ktpuim
te bukura simpatike jan poezit…
sado larg qe te jesh edhe pse sjemi takuar te ndjej si kurr me par vertet jam i dashuruar..
nese jo cdo her bile ndonjeher nese jo cdo kund bile dikun nese jo me qellim bile pa qellim kujtohu ne mua o engjellu im..
ty te dua ty te pres mos dashuro tjeter se per ty do te vdes….
te dua me don te kujtoj me kujton te kam ne zemer ne zemer me ke por e keqja eshte se larg me je…
kur ti kujtojsh te gjitha kujtom edhe mu se nje koh te gjat se bashku kemi kalu..
shkretetir pa fund pa ty me duket jeta qofsh e lumtur shpirt mbi varrin e shpirtit tim,plag e zemres sime duke qar un mbeta vdekja mu ofrua jeta ska kuptim…
te kerkoj me lot ne sy nuk mundem tet gjegj un ty asesi dua tete them se te dashuroj por nuk po mundem tet takoj.po edhe nese te takoj nuk edi adot mundem tet tregoj,zotit i premtova se nese e shof neser do i them se edua teper.
Trofeu i gjall
vdekja ne rini
e semur jam nen e semur jam shum
lotet e mi nen pom rrjedhin sikur lum
e semur jam oj nen e un shpetim nuk kam
thirrmani te dashurin kur te vdes ta kem pran
ah……
ah shum e re po vdes
dheu do tme mbulon
a do tme harroni?
apo dikush dot me kujtoj…………
shko i dashur ti ne ato vende te gjelberuara
e kujtoj takim kur zbashku i kalum
gjith andej shko ti
se tek un esht terr e zi
lamtumir te gjithve lamtumir per jet
se me leshoi trupi e sjam me ne kete jet
Nuk e harroj kurr ne jeten time puthjen e pare kur ma dhe… Me shtrengove fort nga duart dhe TE DUA me the… Buzeqeshje aq bukur saqe buza te vezullonte… Syt nuk ti ndaja dhe zemra po me vlonte… Ishte dita me e lumtur e jetes, shpirti nga gzimi fluturoj… E nuk pyeste fare veten, beri mir apo gaboj… Po ndjeva se jetoja, ishte cdo gje e vertet… Ateher e kuptova dashurin e par ne jet… Dhe tashi qe je larg meje, lumturi te uroj… Mpelqen tmendoj ty o engjell kurr sdo te harroj… ♥ ……???
perfundoj edhe kjo nat me ndarje dhe esht e pervon per lutje e falje gjithqka mori fund per mua dhe per ty me perpara kisha vdek sesa te ndahem nga ttii po qka ti boj fati kshtu e deshtiii.le te jet kjo hera e fundit njeri tjetrin as emrin sdo tja therrasim,,kemi qen se bashku e tash te huaj kemi mbet do te me mungosh shum nket jett.se kam prit se per neve do te vij kjo dit.zemra jote me nuk ka vend per mua te kam besuar gjdo fjal qe e thua…se kom prit qe per ne do vi kjo dit zemra jote me nuk ka vend per muaa
kurr se kom besuar qe do ndahum ne dyyyyyyyy—–per xxxxxxxxx
hahhahahha me kan pelqyer shumm jan shum nice ….shum bukur nga dora
te forta poezit jon
1000 i sho 100 i njo 10 i takoj 1 e dashuroj
shum tmira perfekt veq vazhdoni
shum te bukura poezit bravooooooo
shkupjane me preke ne zemer
ska lule pa kuror ska vajz pa dashnor ska lum pa kthes ska vajz pa ngatress
ME SY TE SHIQOJ me zemer te dashuroj ma mir te vdes se pa ty te mbes
oj shkupjane me bere per te qar
ju pershendes shum kush i ka shkru gjith kto poezi gjith juve se shum me kan pelqy edhe sidomos kristi ucaj per baben shum e dhimshme por edhe kto per dashuri shum t mira
shum te bukura poezit
a keni naj poezi vetem per mua ..
Dashurija Jotee M’ra Ne Zemer ti M’e Ishe e Vetmja femer Ta Fala jeten Plot dashuri tii Maa Kthevee me tradhhtii
kur ta pish cigaren tymin mos e lesho mendo nje her per mu e pastaj vazhdoo
ooo zot me degjo dy zemra i bashko dy lule mos i thaj dy te rinj mos i ndaj…
ne enderr te pash ne duar te mbeta per ty i dashur sme dhimbet as jeta…
qka te jap si kujtim ta jap gjysmen e shpirtit timnese shpirti ste mjafton ta jap syrin qe loton nese syri ta hek mallin ti jap buzet ta shuajne zjarrin.
Sot po shkruaj nga malli
per ty qe te kam ne zemer
ka kohe qe ste kam pare
as ste kam thirre ne emer
ti se din si po jetoj jeten !
dhe malli im po me mbyte
duke te qare me dite e nete
beso me jan verbuar syte
sot po shkruaj nga loti
nga vuajtjet qe zemra i ka
a e din sa eshte e rende
pa meshire nje njeri me e vra !!?
ndalu edhe mendo
ne zemer e forte qendro
sa te dua une
askush nuk te do ….
Emri yt
Emri yt sot eshte i gdhendur ne merme
beshke me dy data
njera ishte data me e gezuar per ne
e tjetra do jete data me e mallkuar.
Por ti ti nuk je poshte atij mermeri:
Ti nuk banon atje…
Ti banon ne kujtimet e mrekullueshme qe na ke len…
Banon ne optimizmin tend
Ne gezimin qe ke ditur te na dhurosh
Ti jeton ne profumin e luleve qe aq shume i adhuroje…
JEton ne buzeqeshjen qe ke len
ne personat qe ke dashur,
dhe ne lotet e atyre qe te kujtojne,
Ke qene nje baba i mrekullueshem,
Dua qe ta dish kete,
Dua qe te dish qe ti per mua JETON…
BABI…
Ti JETON NE ZEMREN TIME…
PER GJITMONE
Mos mendo qe te harrova
Qe nuk shkruaj per Ty
Kam dhembje o Babi
Kam shum lot ne sy!
Me mungon ai preher i Yti
Ku koken kam mbeshtet
Kur qaja per te kaluaren
E kisha shum me leht!
Ai ze i Yti i embel me mungon
Keshillat qe i degjoja cdo dite
Bir behu i fort me thoje
Nuk ja vlen me u merzit!
Nuk jam i degjueshme o Babi
Askend nuk po e degjoj
Shpesh nga vuajtjet qe kam ne zemer
Edhe miqet e mij i injoroj!
Injorant nuk isha kurr
Si duket nga dhembja e fitova
Nuk po mundem te pajtohem
Me humbjet qe perjetova!
TE DUA
TE DUA
sa qelli dhe toka
dhe ste heq dot nga mendja
sikur te permbyset bota
te dua
te dua
perjetesisht
je ber drit e syve te mi qe nxjerrin lot te brisht
je yll je drit
je hen je djell
je dashuria e vetme qe kam ne zemer perjet
te dua
te dua
dhe kurr ste harroj
gjithe diten te kam ne mendje
dhe gjithe naten te enderroj
Te pres si diten e bekuar,ty yll qe terrin e shendrite. Eja neser,ose kurr,kujtimin ma le si gjurme mbi gur….?
Falma zemren nje minut.pse deshiron me te lute.Kur e dije,pse me dashuron,pse me humb kohe dhe me mundon……?
very nice
Sene sme kujtoesh
Do te prezatohm
Te dua e kam Emrin
Vetem ty mdiemrin
Liderss Tinass Taliss
me vjen keq per ty kristi mirpo sado dhembje ke duhet te pajtohesh me vendimin e zotit te gjith jemi per ate rruge behu i fort se kishe nje prind te till siq e thua edhe vet.
dashuri esht nje kopsht lulesh kur te ulesh mund te ngulesh
pa dashurii skaa pasurii
Pa ty bota e humb kuptimin, pa ty dielli e humb shkelqimin, pa ty dita nuk errsohet, pa ty nata nuk kalohet, pa ty endrra nuk enderrohet, pa ty jeta jo, jo nuk kalohe
Nje puthje shpirtin po ma torturon
eshte puthja e fundit qe me dhe
para se te ikje prej meje
e te me lije ne vetmi te plot..
eshte ajo puthje e embel,
por qe me fal dhimbje pa fund
ajo puthje qe me ka mbetur ne kujtime
e shpirtin fort po ma trazon..
ah o zemer !
edhe pse ka kaluar kohe
ne buzet e mia I ndiej ende
puthjet qe me falje dikur
ato sjane fshir ,e as jane harruar
jane aty prezente per te me torturuar
per te ma tretur shpirtin,
por edhe per te kujtuar
se dikur kam qen e lumtur me ty
se dikur dikush me falte lumturi..
sikur te mund te kthehej koha pas
se dashurine tende sdua ta humbas
si te mund ta largoj kete trishtim
hej zemer te lutem vetem mos me lër.
e di qe sme ke harruar
ma thone syte e tu sa here takohemi bashk
edhe pse ti thua jemi miq
ne syte e tu shoh nje det te ter me dashuri..
e di qe te kam zhgenjyer,
por te lutem me fal
kjo zemer qe kaq shume te do
dita dites po vdes per ty
je jeta ime edhe pse sme beson..
a e di se cfare bej neteve te errata e ne vetmi?
dal ne ballkon e i lutem zotit
te me kthej perseri tek ti
se kjo jete pa ty nuk jetohet,
pa ty ndiej se po vdes,
ti je jeta ime shpirti im
por dije o engjell se perjet do mbetesh
shpetimtari im.
TE DUA ..♥
jeta pa kuptim e kan ata qe nuk din qka osht Dashuria
Dikur erë sqetulle,e sot bastun i kohës!
Bastuni juaj,vuajtja ime!
Po vyshkem,shkrumbohem në jargët e kohës.
Mbështjellur me fjalë dhe dëshirën e përflakur të kohës edhe unë do të thoja:Ej,hepohem,anohem e humbohem si ai gjeniu i Poradecit!!!!
qka te jap si kujtim ta jap gjysmen e shpirtit timnese shpirti ste mjafton ta jap syrin qe loton nese syri ta hek mallin ti jap buzet ta shuajne zjarrin.
dashurija si droga po u dashurove nuk mundesh te g\harrosh un u dashurva ne tyy po ti smee don te dua sa jeta ime ti je zemra ime je ber si heroina ne zemren time TE DUAAAAA……….
Jeta eshte shum e bukur, por neve nuk na duket e bukur, sepse presim me shume nga jeta, dhe dorzohemi para kohe…!!!
shum te mira kto poezi weri nice
Krisi.mvjen shhume keq…ame shum poezi tbukura ke Compilente
per ty
shume poezi tbukura ke complimente.
komplimente shuumm te mira kotoo poeziii tung ju ffalenderoj gjithve
komplimentee gjithvee shumm te forta kto ppooezziii